Thursday, 6 March 2008

multilog

Ακόμα χειρότερος από τον ηλίθιο είναι αυτός που αναγνωρίζει τον ηλίθιο και τον επικροτεί.

Ο κόσμος ταυτίζει το τραγούδι με τη μουσική, επειδή ξέρει μόνο να τραγουδά.

Έλκονται απ’ το χαζοχαρούμενο επειδή δεν είναι ούτε χαζοί ούτε χαρούμενοι.

Ο ψεύτικος μοιάζει με αληθινό. Ο αληθινός μοιάζει με προβληματικό και ποτέ με αληθινό. Ο ψεύτικος δεν μοιάζει με προβληματικό. Ο άνθρωπος απεχθάνεται το προβληματικό, απεχθάνεται το αληθινό και αγαπά το ψεύτικο. Πολλές φορές δεν γνωρίζει ότι είναι ψεύτικο. Άλλες φορές το γνωρίζει, αλλά δεν βλέπει κάτι κακό σ’ αυτό.

Ο άνθρωπος ξέρει ότι ξέρει λίγα και φωνάζει σίγουρος για τα πάντα.

Ο φοβισμένος φοβάται επειδή δεν έχει δει την απειλή. Ο άφοβος δεν φοβάται επειδή την έχει δει. Ίσως η απειλή να είναι η ιδέα της.

Πιέζοντας τις ιδέες σου να βγουν τις συμπιέζεις και τις λιώνεις.

Οι μεμονωμένες φράσεις δεν είναι έλλειψη ιδεών, αλλά ολοκληρωμένες ιδέες.

Αυτό που γίνεται εδώ δεν συμβαίνει στην πραγματικότητα.

Δεν υπάρχει πραγματικότητα, αν δεν υπάρχει πράγμα.

Πράγματι, υπάρχει η οντότητα;

Αν ο σκύλος δεν γάβγιζε, ίσως να νιαούριζε. Ίσως και να έκανε και κάτι άλλο.

Οι ανίδεοι βρίσκονται σ’ αυτόν τον κόσμο. Οι μη ανίδεοι βρίσκονται στον youknowwho.

«Οι τρύπες δεν υπάρχουν»

Δεν υπάρχεις.

Ο Θεός έφτιαξε Αδάμ-Εύα σε αναλογία 10/1. Ο άντρας πρέπει να είναι 10 φορές πιο ογκώδης της γυναίκας. Αυτά που βλέπετε γύρω σας είναι μεταλλάξεις και αιρέσεις.

Η ρωμαιοκαθολική εκκλησία είναι ο εξευγενισμένος ορισμός των συνουσιών Ρωμαίων πολιτών και καθολικών παπών. Το μαρτυρά και το σταυρωτό ξύλο.

to be continued

Thursday, 24 January 2008



Και ο δάσκαλός του ήταν ζωντανός όπως παλιά. Δάσκαλος, προπαντός φίλος, απ’ τους λίγους που είχε στην ξένη πόλη. Ζωντανός χάρις στον νέο εγκέφαλο, το νωτιαίο μυελό, τα άκρα, μερικά κομμάτια κρανίου και όλες τις απαιτούμενες αντικαταστάσεις από ξένα σώματα - αλλά ζωντανός. Τού αρκούσε που κοίταζε το γνώριμό του πρόσωπο - το μόνο γνώριμο στο νέο κατασκεύμασμα. Ο φίλος του, βέβαια, δεν μπορούσε να συζητήσει τα ίδια θέματα με παλιά, ούτε καν να αρθρώσει λέξεις. Ούτε περπατούσε σταθερά, αλλά δεν είχε την απαίτηση από ένα -έστω και τόσο προσεκτικά- συναρμολογημένο σώμα να κινείται τέλεια. Ο φίλος του, όσο προβληματικός κι αν ήταν, τον κοίταζε ξανά. Αν και, το βλέμμα του ήταν λίγο διαφορετικό - ίσως.

Και σιγά σιγά άρχισε να θυμίζει φυσιολογικό άνθρωπο. Εγκατέλειψε το εργαστήριο, ξέφυγε από την κουραστική αφοσίωση του δημιουργού του, βγήκε στην πόλη, έφαγε, συζήτησε, αλλά πάντα σαν και όχι ως άνθρωπος. Ήταν μια απομίμηση του φίλου του, του ανθρώπου. Και η απομίμηση είναι μίμηση, σχεδόν «είναι». Είναι κάτι λοιπόν;

Είναι ζήλεια για το είναι, το μίσος για τον υπαίτιο. Ο φίλος του θέλει να τον εκδικηθεί. Σκοτώνει τους γονείς του, τα παιδιά του, τη γυναίκα του, αφανίζοντας όλη την οικογένεια Frankenstein, όσο ο δημιουργός βλέπει τον ξένο φίλο του να τον καταστρέφει.



Ο Λάζαρος είναι νεκρός. Ο Λάζαρος είναι νεκρός.




Thursday, 10 January 2008


Tha stamatisi pote afto to pexnidi?

Μπριδ.


Friday, 4 January 2008



Cherchez l' awesome




"awesome."





" awesome! :)"







"Wow! Awesome!"








"Hey, man. That's Awesome."







Thursday, 6 December 2007

Τι βολικά αυτά τα λεωφορεία, ρε. Φαντάσου να έρχονταν και στην ώρα τους.

Δεν πρόκειται να έρθουν στην ώρα τους. Πάντα θα φαντάζεσαι τα λεωφορεία να έρχονταν στην ώρα τους. Πάντα θα είναι βολικά, αλλά όχι αρκετά.

(Τι παραβολές και μαλακίες;)

Τι ωραία που παίζω πιάνο. Φαντάσου να έκανα και μαθήματα.

Wednesday, 21 November 2007







Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα.

Αλλά πώς να δεις το αστείο; Όλα στα σοβαρα τα βλέπεις.

Monday, 5 November 2007